Programma «Les 4 Elements»

Organist

Marc Fitze doceert orgel aan het conservatorium van Bern en is organist van de Heiliggeistkirche Bern, waar hij leiding geeft aan een gevarieerd muziekprogramma en de concertserie BarockZentrum.

Zijn concertactiviteiten omvatten optredens in Zwitserland, Duitsland, Italië, Frankrijk, Engeland, Spanje, Oekraïne, Mexico, Israël, Nederland, de VS en Japan. De afgelopen jaren was hij te gast bij gerenommeerde concertseries als het Lucerne Festival, Minato Mirail Hall Yokohama, Eglise St. Clothilde de Paris, Victoria Hall Genève, Rapallo International Organ Festival, St.-Bavo Haarlem, etc.

Hij heeft radio- en cd-opnames gemaakt in Zwitserland en de VS. Hij is lid van de Real Ixcuintleria, de Association des Amis de l’Art de Marcel Dupré en, als opvolger van Marie-Claire Alain, Vice-President van de International Jehan Alain Society gevestigd in Romainmôtier.

Hij studeerde aan de Basel Music Academy in de orgelklas van Guy Bovet en aan het New England Conservatory of Music in Boston/USA bij Prof. Yuko Hayashi. Hij sloot zijn studie in Bazel af met een docentendiploma en een solistendiploma en ontving in 2002 de Hans Balmer Prijs voor het beste orgeldiploma van het jaar. Hij vervolgde zijn studie bij Marie-Claire Alain, Jean Boyer, William Porter, Luigi Fernando Tagliavini, Peter Planyavsky en Joris Verdin.

Hij heeft zich ook gespecialiseerd in het kunstharmonium en de historische uitvoeringspraktijk ervan en bezit een privéverzameling historische Mustel harmoniuminstrumenten. Sinds 2009 treedt hij op als solo harmoniumspeler en als lid van grotere ensembles (Vienna Symphony Orchestra, Musikkollegium Winterthur, Bern Symphony Orchestra en Zürich Chamber Orchestra).

Toelichting op het programma

Dit programma neemt u mee op een muzikale reis langs de vier elementen: aarde, water, lucht en vuur.

OPENING Sigfrid Karg-Elert – Chaconne con Variazioni op. 14, nr. 3. Deze indrukwekkende variatiereeks opent het programma met een statige, plechtige chaconne. Door haar voortdurend transformerende herhalingen lijkt zij als een soort vijfde element de overige te bezielen en te doordringen.

ELEMENT WATER Claude Debussy – La Cathédrale engloutie Debussy schildert in klanken het beeld van een verzonken kathedraal die op mysterieuze wijze soms uit de diepte van het water oprijst. Golvende harmonieën, vage contouren en een langzame opbouw roepen de kracht en het raadselachtige karakter van water op.

ELEMENT VUUR Manuel de Falla – Danza ritual del fuego Deze rituele vuurdans uit het ballet El amor brujo (De betoverde liefde) is een bezwerende dans vol Spaanse hartstocht en vurige energie.

ELEMENT LUCHT Jehan Alain –  Aria In deze miniatuur zweeft de melodie als een zachte bries boven een eenvoudige begeleiding. Het werk ademt lichtheid en rust en vormt een bezinnend moment in het programma.

ELEMENT AARDE Francis Chapelet – Etna 71 Gebaseerd op veldopnames van de actieve vulkaan Etna, verklankt Chapelet aardse dreiging en ondergrondse kracht. Bruisend, grommend en onvoorspelbaar roept het werk de onstuimige levendigheid van onze planeet op.

FINALE Louis Vierne – Allegro risoluto (uit Symfonie nr. 2). Als krachtig slot van dit concert klinkt het energieke eerste deel uit Vierne’s tweede orgelsymfonie. Dramatische wendingen, stevige akkoorden, ritmische vaart en luchtige virtuositeit maken dit tot een ware finale waarin alle vier elementen uit het programma lijken samen te komen.

Gegevens concert

Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. Ingang aan het Bisschop Bottemanneplein
Toegang: gratis, vrijwillige bijdrage. Kosten € 10-15,– per persoon. Donaties: zie donateurspagina

Sponsoren 2025

Programma

Organist

Sietze de Vries is organist van de Martinikerk te Groningen, hoofdvakdocent orgel en theoriedocent aan het Prins Claus Conservatorium aldaar en is internationaal actief als concertorganist. Speerpunt van zijn activiteiten vormt het improvisatie-ambacht in combinatie met oude orgels. Hiervoor ontwikkelde hij een heel eigen lesmethodiek, die gebaseerd is op de oude meesters. Deze methode is inmiddels ook online te volgen en heeft internationaal veel volgers.

Zelf studeerde Sietze de Vries o.a. bij Wim van Beek, Jan Jongepier en Jos van der Kooy. Hij won 15 prijzen bij orgelconcoursen, waaronder l’Europe & l’Orgue en het internationale improvisatieconcours Haarlem.

Als veelgevraagd speler, excursieleider, docent, jurylid en spreker, reist Sietze de Vries niet alleen door heel Europa, maar strekt zijn werkveld zich ook uit naar de USA, Canada, Rusland, Australië en Zuid-Afrika.

Sietze de Vries is de vaste begeleider van de Koorschool Noord Nederland en in die hoedanigheid werkt hij samen met zijn vrouw, dirigent Sonja de Vries. De Roden Girl Choristers hebben een klinkende reputatie als ambassadeurs van de Anglicaanse kerkmuziek, maar manifesteren tevens het belang om jong talent te ontwikkelen.

Naast genoemde activiteiten is Sietze de Vries actief als redacteur van het vakblad ‘Het Orgel’ en schrijft hij veel over improvisatie, orgelbouw en kerkmuziek.www.sietzedevries.nl

Toelichting op het programma

De Fantasia in g klein, BWV 542 van Johann Seb. Bach wordt meestal gekoppeld aan de fuga met het zelfde BWV-nummer, maar het is de vraag of Bach dat ook heeft gedaan. Er zijn immers alleen maar kopieën van deze twee werken overgeleverd, niet een handschrift van hemzelf. In slechts één handschrift zijn beide werken aan elkaar gekoppeld.

De uit vijf episodes bestaande Fantasia moet de toenmalige toehoorders zeer modern in de oren hebben geklonken met zijn vele chromatiek, gedurfde harmonisaties en voorhoudingen. We zouden het kunnen beschouwen als een (Nord-)Duitse versie van de Italiaanse Toccata di durezze e ligature en een laat voorbeeld van de stylus phantasticus. Juist door het afzonderlijk te spelen krijgt dit werk de aandacht die het verdient en die anders naar even geniale fuga gaat.

Johannes Brahms schreef de vijf jaar na zijn dood verschenen elf koraalvoorspelen op. 122 in 1896, het jaar dat zijn goede vriendin Clara Schumann overleed. Nr. 10 is donker gekleurd met de doorgaande beweging in het manuaal en de cantus firmus door de tenor in het pedaal. Nr. 9 behandelt de cantus firmus als een versierd koraal dat in de eerste zin en de herhaling daarvan door kruidige harmonieën wordt begeleid. De ontspanning komt in de daaropvolgende regel, maar aan het slot krijgt de frygische melodie een aeolische kleur.

Gabriel Fauré, opgeleid aan de Ecole de musique religieuse (Ecole Niedermeyer) was lange tijd kerkorganist en koordirigent om in zijn levensonderhoud te voorzien, onder meer achtereenvolgens aan de Saint-Sulpice, waar hij het koororgel bespeelde, en aan de Madeleine in Parijs waar hij na 1874 als plaatsvervanger.optrad van zijn oud-leraar Camille Saint-Saëns. Zijn kracht was de improvisatie waarvoor hij door zowel Widor als Saint-Saëns werd bewonderd. De enige orgelmuziek die van hem bekend is, zijn de begeleidingen van zijn religieuze koorwerken. De reden waarom hij geen orgelwerken is onbekend.

César Franck verzorgde zelf de eerste uitvoering van de Trois Pièces tijdens het concert dat hij op 1 oktober 1878 gaf op het nieuwe Cavaillé-Coll orgel in het Trocadéro. Daarbij droeg deze fantasie in het manuscript van de componist de titel Fantaisie-Idylle. Het werk kent vier thema’s. Daarvan klinkt het eerste unisono tijdens de eerste acht maten van het stuk. Na een korte overgang volgt het tweede thema dat van het eerste is afgeleid. Het wordt begeleid door repeterende akkoorden die in veel besprekingen van dit werk als ‘pianistisch’ worden aangeduid, terwijl het een zetting is die het heel goed doet op de tongwerken van het Récit. Dit thema gaat plotseling over in een lyrisch, syncoperend derde thema dat wordt begeleid door gebroken akkoorden. Een kort ‘choral’ op de Vox humana vormt een afsluitend vierde thema. Daarna volgt een lange doorwerking over de eerste drie thema’s die geheel aan het slot wederom uitmondt in het koraalthema. Wat betreft de vorm voert die dit werk al een heel eind in de richting van het Deuxième Choral.

Net als Fauré schreef Maurice Ravel niets voor orgel, maar reeds tijdens zijn leven verschenen in 1927 zes bewerkingen van verschillende van zijn composities. Met name het orkestrale Franse orgeltype leent zich goed voor de kleurrijke muziek van Ravel, en na enkele decennia in de ban gedaan te zijn, zijn bewerkingen weer in trek bij organisten en hun publiek.

Gegevens concert

Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. Ingang aan het Bisschop Bottemanneplein
Toegang: gratis, vrijwillige bijdrage. Kosten € 10-15,– per persoon. Donaties: zie donateurspagina

Sponsoren 2025

Programma “Impressies en Fantasmes”

Organist

Bert den Hertog (Gouda,1978) studeerde orgel aan het Rotterdams Conservatorium bij Ben van Oosten, Bernard Winsemius en Willem Tanke. Tijdens zijn studie was hij winnaar van vier (inter-)nationale orgelconcoursen. In 2005 behaalde hij zijn solistendiploma, waarbij hij met de Gruppo Montebello o.l.v. Henk Guittart de Orgelsymfonie in G van Marcel Dupré uitvoerde. Sindsdien is hij een veelgevraagd orgelrecitalist op de hoofdorgels in Nederland (Alkmaar, Haarlem, Rotterdam, Utrecht, Groningen, Maastricht…) en op buitenlandse festivals (Duitsland, Polen, Estland, Rusland, België, Frankrijk). Sinds 2010 is hij aangesteld als hoofdorganist van de Oude Kerk te Scheveningen, waar hij de twee monumentale historische orgels (uit 1791 en 1845) bespeelt. Vanaf 2014 voegde hij daaraan de aanstelling toe van concertorganist van de Elandstraatkerk Den Haag met het symfonische Franssen-orgel uit 1906, waar hij recitals organiseert, wereldberoemde virtuozen uitnodigt, het symfonische en moderne orgelrepertoire speelt en samenwerkt met o.a. het Residentieorkest. Een van de hoogtepunten was de samenwerking met het kamermuziekfestival ClassicalNow! in 2022 voor de solo-uitvoering van de 120 minuten durende cyclus ‘Livre du Saint Sacrement’ van Olivier Messiaen, een recital dat live werd uitgezonden vanuit de Elandstraatkerk Den Haag in ‘Het Avondconcert’ door radiozender NPO Klassiek.

Hij speelt het gehele orgelrepertoire van middeleeuwse werken tot premières van nieuwe orgelwerken (o.a. in het Orgelpark), waarbij hij vooral geïnteresseerd is in de werken van J.S. Bach in een persoonlijke interpretatie en de expressieve mogelijkheden van de symfonische en moderne orgel(muziek) voor de toekomst. Hij nam 8 solo-cd’s en vele albums op. Vanaf 2013 neemt hij de orgelwerken van J.S. Bach op in chronologische volgorde op moderne instrumenten, te beluisteren op alle streamingplatforms. Over zijn cd-opname van de 3e en 6e symfonie van Louis Vierne schreef het tijdschrift The American Organist: “His playing is passionate, poetic and powerful.”

In 2017 behaalde hij na een vierjarige cursus bij vooraanstaande specialisten en orgelbouwers het diploma van erkend orgeladviseur bij de LOTO (Landelijke Opleiding Tot Orgeladviseur). In 2023 werden diverse projecten als organist succesvol afgerond en in 2024 werden nieuwe projecten gestart, van complete orgelrestauraties tot onderhoud of overdracht.

Bert zit in het landelijk bestuur van diverse belangrijke organisaties voor de orgelcultuur: de KVOK (Koninklijke Vereniging Organisten en Kerkmusici, die het oudste orgeltijdschrift ter wereld, Het Orgel, uitgeeft) en Staytuned, een nieuwe organisatie die jongeren stimuleert om orgel te spelen en te studeren. Voor deze organisaties houdt hij zich bezig met coaching en het organiseren van speciale cursussen en masterclasses. Voor veel orgeltijdschriften schreef hij op onderzoek gebaseerde artikelen over orgelmuziek, voor Het Orgel ook interviews, columns en het laatste nieuws over orgelbouw. ​​

Bert geeft sinds 2007 les in orgel en piano aan leerlingen van alle niveaus en leeftijden bij de Stichting Muziekonderwijs Leiderdorp. Ook verzorgde hij lezingenreeksen aan de Volksuniversiteit Leiderdorp.

Toelichting op het programma

Het impressionisme in de muziek vindt in de muziek buiten het orgel in de componisten Ravel en Debussy de belangrijkste vertegenwoordigers ervan. De grote invloed van deze componisten is duidelijk te vinden in de werken van Vierne, Alain en Messiaen. Van Ravel een transcriptie uit zijn veelgespeelde werk Ma Mère l’Oye (moeder de gans), een ingetogen meditatie met eenvoudige muzikale elementen om de kleine stappen van Klein Duimpje uit te beelden. Fabelverhalen, symbolisme en sfeertekeningen zijn de belangrijkste elementen van het impressionisme en van dit programma. Zo ook het bijzondere werk Fantômes van Vierne, zijn enige werk waar een dramaturgiek aan ten grondslag ligt. De verschillende muzikale fragmenten beelden een personage uit, en worden in een collage herhaald tegen elkaar uitgespeeld. In de partituur is de volgende tekst te vinden zodat elk personage goed te herkennen is:

De vraagsteller: aan wie behoort de toekomst? (twee vragende akkoorden)
De jonge estheet: aan mij, want ik ben vrij! (snelle arabesken)
De grijsaard: aan mij, want ik behoed de traditie! (donkere, vastberaden klanken)
De danser: de toekomst behoort aan de dans!
Het draaiorgel speelt  ‘O sole mio’, de aap dans er omheen.
Het noodlot: de toekomst is overal en nergens.

Het werk Hymne au Soleil is klassieker van opzet met twee muzikale gegevens, de eerste ritmisch zeer pregnant, het tweede meer dromerig, als twee aspecten van de zon (opgang en ondergang). De Saga nr. 1 van de beroemde orgelvirtuoos Jean Guillou is één van zijn meer ingetogen werken, waarin ook twee muzikale gegevens telkens groeien, “alsof het orgel ontwaakt uit een droom” volgens de componist. Messiaen was één van de docenten van Guillou; van Messiaen uit zijn latere cyclus Neuf Méditations (1969) een collage-achtig werk, waarin het ongrijpbare mysterie van het bestaan van God wordt gevat in een opeenvolging van betoverende vogelgeluiden, waarna in krachtige akkoorden wordt bevestigd: “Il est!”(Hij bestaat!). Het korte werkje Fantasmagories is een trance-achtig ostinato in 3 verschillende toonsoorten genoteerd: in de partituur tekende Alain een fabeldier. De Liedsymphonie van de Belgische orgelvirtuoos Flor Peeters vertegenwoordigt een impressionisme ‘après la lettre’ zoals ook de orgelcomponist Eugène Reuchsel dat deed. In de drie gespeelde delen wordt telkens een klankschildering gegeven met verschillende muzikale middelen: Lied to the Desert zeer ‘desolaat’ met ijle akkoorden en een hoge melodie in een andere toonsoort in het pedaal; Lied to the Flowers is een kleurrijk, schertsende variatiereeks, en de finale Lied to the Sun is een verzengende Toccata, zoals Eugène Reuchsels Nuages ensolleillés (zonverlichte wolken).

Gegevens concert

Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. De hoofdingang bevindt zich tussen de torens aan het Bisschop Bottemanneplein. Tot de zomer van 2025 is de hoofdingang niet toegankelijk en wordt gebruik gemaakt van de tijdelijke ingang aan de Jos Cuypersstraat (tegenover nr. 30).
Toegang: gratis, vrijwillige bijdrage. Kosten € 10-15,– per persoon. Donaties: zie donateurspagina

Sponsoren 2025

Programma

Bij gelegenheid van Open Monumentendag 2025

Organist

Maarten Wilmink werd geboren in 2001 en raakte op 12-jarige leeftijd gefascineerd door het orgel. Inmiddels voerde zijn concertagenda hem onder meer naar Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Italië en Litouwen en werd hij eersteprijswinnaar van verschillende orgelconcoursen.

Zijn orgelstudie begon in 2014 bij Louis ten Vregelaar en vervolgde hij in 2019 aan het conservatorium in Rotterdam. Hier studeerde hij bij Ben van Oosten en Zuzana Ferjenčíková. Daarnaast studeerde hij daar ook improvisatie bij Hayo Boerema en rondde hij de studie kerkmuziek af. Zowel zijn bachelor- als zijn master-examen orgel werden met een 10 beoordeeld en sloot hij daarmee beide summa cum laude af. In de tweede helft van 2025 zal hij zijn studie voortzetten in de vorm van een Konzertexamen Orgel in Saarbrücken (Duitsland), waar hij bij Notre-Dame organist Vincent Dubois zal studeren.

Naast zijn soloconcerten, treedt hij solistisch op met orkesten en begeleidt hij regelmatig koren en ensembles. Als kerkmusicus is hij sinds 2022 verbonden aan de St.-Stephanuskerk te Borne alwaar hij is aangesteld tot organist-dirigent. Voor de periode 2023-2024 ontving hij een tweejarige benoeming als organ scholar in Ratingen (Duitsland). Meermaals speelde hij tijdens Missen die live werden uitgezonden op NPO 2. Naast zijn activiteiten als uitvoerend musicus, is hij ook actief als privédocent orgel.

Maarten Wilmink werd prijswinnaar bij verschillende orgelconcoursen. Hij won eerste prijzen tijdens het SGO Orgelconcours 2018 (Groningen), het Quintus Orgelconcours 2021 (Kampen) en de Rino Benedet Organ Competition 2023 (Bibione (Italië)).

Toelichting op het programma

Dit concert opent met het openingsdeel uit de zesde symfonie van Charles-Marie Widor. Dit openingsdeel is groots van opzet: een krachtig en majestueus eerste thema dat gevolgd wordt door een virtuozer tweede thema. De expositie van deze twee thema’s vormt het begin van een indrukwekkende sonatevorm. Dramatiek en grandeur worden afgewisseld met lyrische momenten en deze afwisseling mondt uit in een overweldigend slot.

Franck schreef aan het einde van zijn leven zijn Trois Chorals voor orgel. Deze drie werken kan men zien als fantasieën over zelfgeschreven melodieën. In zijn tweede Choral vinden we brede bogen waaronder Franck met prachtige harmonieën rondom het thema van dit tweede Choral schildert.

Het programma vervolgt met een orkestwerk dat Jonathan Scott voor orgel bewerkte: L’Apprenti Sorcier (De Tovenaarsleerling). Dit symfonische gedicht uit 1897, gebaseerd op een tekst van Goethe, is tegenwoordig onder andere bekend van het gebruik in de Disney-film Fantasia. Disney maakte deze film met de muziek en tekst van Goethe als basis. We zien daarin dan ook hoe een onhandige tovenaarsleerling zijn bezem betoverde om een kelder schoon te maken, maar deze blijft maar water produceren. Er komen langzamerhand steeds meer bezems en water bij, waardoor de kelder onderloopt. Uiteindelijk komt de leraar terug en zien en horen we hoe dit verhaal – wel of niet goed – afloopt.

Marcel Dupré schreef aan het eind van zijn leven een kleine compositie, zijn Souvenir Op. 65bis, die gespeeld kon worden op het harmonium in een kapel van een begrafenis van een kennis waar hij zelf niet bij kon zijn. Hoewel hij het werk zelf niet uitgaf, werd de bladmuziek na zijn eigen dood alsnog verspreid.

Het concert wordt besloten met het Carillon de Westminster van Louis Vierne. Dit werk is een van zijn meest bekende werken en baseerde hij op de beroemde klokken van Westminster Palace in Londen. Het motief van dit carillon komt steeds terug en mondt uit in een majestueuze climax die een feestelijk besluit van dit concert vormt.

Gegevens concert

Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. Ingang aan het Bisschop Bottemanneplein
Toegang: gratis, vrijwillige bijdrage. Kosten € 10-15,– per persoon. Donaties: zie donateurspagina

Sponsoren 2025

Programma

Organist

Organist, cembalist en musicoloog Stefano Molardi dankt zijn muzikale opleiding aan internationaal bekende figuren als Kooiman, Stembridge, Vogel, Tagliavini, en in het bijzonder aan Michael Radulescu, met wie hij studeerde aan de Universiteit voor de Kunsten in Wenen, en met wie hij samenwerkte tijdens de Académie Bach di Porrentruy (CH).

Als prijswinnaar bij talrijke internationale concoursen voor organisten, waaronder de Pasian di Prato (UD) in 1998, Viterbo (1996), en vooral in Brugge en bij de Paul Hofhaimer in Innsbruck, heeft Stefano Molardi een briljante carrière als solist en kamermusicus en speelde hij in enkele van de beroemdste zalen in Italië, Europa, Brazilië en de VS, zoals de Walt Disney Concert Hall in Los Angeles, de Sala Sao Paulo in Brazilië, de Musikverein in Wenen, de Carnegie Hall in New York, de Jordan Hall in Boston, het Concertgebouw in Amsterdam, het Teatro La Fenice in Venetië, enz.

Als organist trad hij op in prestigieuze festivals in Italië en Europa, zoals het Musica e Poesia in Milaan, Festival organistico internazionale in Treviso, Festival di Valvasone, Maastricht International Festival (NE), Wiener Orgelkonzerte, Historische Orgels Festival in Arnstadt en Orgelfestival in Nürnberg. In 2009 voerde hij de complete orgelmuziek uit van zowel F. Liszt als C. Franck.

Hij is professor aan de Scuola Universitaria di Musica della Svizzera italiana in Lugano (Zwitserland) en aan het Conservatorium van Brescia en geeft regelmatig masterclasses en lezingen over de Italiaanse barokuitvoeringspraktijk in Lugano, Siville, Dresden, Nüremberg en Boedapest.

Hij heeft ook opnames gemaakt met Tactus, Christophorus en Deutsche Grammophon. Sinds 2003 is hij exclusief artiest van de Zwitserse platenstudio Divox, zowel als solist als als dirigent van het barokorkest I Virtuosi delle Muse, waarmee hij grote erkenning kreeg van de critici (Amadeus, Early Music, Crescendo), en van de platenbladen (5 Diapason van het gelijknamige Franse tijdschrift, 5 sterren op Goldberg, 5 sterren en CD van de maand op Amadeus). Hij heeft ook opnames gemaakt voor SWR in Duitsland, MEZZO in Frankrijk, Radio France en Radio Suisse Romande.

Als dirigent treedt hij regelmatig op in Italië, Hongarije, Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk en Spanje met repertoire dat varieert tussen Matthews Passin van Bach (Ferrara), Mozart’s Requiem (Festival dell’Aurora di Crotone), Ademira theaterstukken van Lucchesi uit 1784 (Teatro Dovizi di Bibbiena) Mitridate di Porpora del 1730-36 (Teatro Caldéron di Valladolid), il Farnace en Il Giustino van Vivaldi (Wenen, Theater an der Wien, Theatre des Champs-Elysées, Parigi); trad ook op in Bilbao, Oldenburg, Rheingau, Cremona (Festival Monteverdi), Parijs, Nantes, Monaco, Innsbruck, Londen, Montpellier, Schwetzingen en Dachau. Sinds 2018 werkt hij samen met violist Gian Andrea Guerra aan viool- en orgel/ klavecimbelliteratuur uit de 17e en 18e eeuw (Duo Seraphim).

Toelichting op het programma

Het programma van deze avond bevat enkele van de belangrijkste romantische componisten voor orgel en begint met Marco Enrico Bossi, een van de belangrijkste Italiaanse componisten tussen 1800 en 1900. Het Thème en Variaties is een werk van grote omvang, waarin de variaties zowel een symfonische betekenis krijgen als zangerig en virtuoos zijn.

Cesar Franck is een van de meest briljante internationale figuren voor het orgel in Frankrijk van de tweede helft van de 19e eeuw: duidelijk zijn de invloeden van componisten als Berlioz, Wagner, Listz, in het gebruik van de zogenaamde symfonische stijl toegepast op het orgel. De Prière en Pièce heroique drukken aan de ene kant een grote expressiviteit en diepgang uit, aan de andere kant een symfonische impuls van grote impact en expressieve kracht.

De Totentanz van Listz is een stuk voor piano en orkest gecomponeerd rond het midden van de 19e eeuw. De oorsprong van dit stuk is te danken aan een verblijf van de componist in Pisa waar hij de gelegenheid had om de begraafplaats te bezoeken, op het plein van het beroemde Piazza dei Miracoli waar een middeleeuws schilderij bewaard is gebleven dat de triomf van de dood van Buonamico Buffalmacco uitbeeldt. Liszt was diep ontdaan, zozeer zelfs dat hij dit suggestieve stuk componeerde, gebaseerd op de gregoriaanse sequens van het Dies Irae.

Gegevens concert

Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. Ingang aan het Bisschop Bottemanneplein
Toegang: gratis, vrijwillige bijdrage. Kosten € 10-15,– per persoon. Donaties: zie donateurspagina

Sponsoren 2025

Programma

Organist

Nicolò Antonio Sari, geboren in Venetië in 1987, studeerde met hoogste cijfers af in orgel en orgelcompositie aan het conservatorim ‘B. Marcello’ in Venetië, waar hij studeerde bij Elsa Bolzonello Zoya en Roberto Padoin. Hij won vele prijzen bij internationale orgelconcoursen: tweede prijs met eerste notering bij het J. P. Sweelinck concours in Amsterdam, eerste prijs bij de internationale concoursen in St. Julien du Sault (Frankrijk), Fano Adriano, Muzzana del Turgnano en Varzi. Andere prijzen in Graz en Borca di Cadore. Hij treedt op tijdens concerten in Italië en in het buitenland, als gast op belangrijke festivals. Hij trad op als solist met het Orchestra del Teatro La Fenice in Venetië en het Ravenna Chamber Orchestra. In 2012 voltooide hij de Biennio Specialistica in Organ (met onderscheiding) aan het conservatorium ‘A. Pedrollo’ in Vicenza bij Roberto Antonello. Momenteel volgt hij de Biennio Course in Harpsichord bij Patrizia Marisaldi. Hij is artistiek leider van het Internationale Orgelfestival ‘Gaetano Callido’ en organist van de kerken S. Trovaso en Carmini in Venetië.

Toelichting op het programma

In 1720 bezocht de jonge Johann Seb. Bach de Katharinenkirche in Hamburg waar de in zijn tijd beroemde, uit Nederland afkomstige Johann Adam Reincken organist was. Reincken was met name bekend vanwege zijn knappe improvisaties. Bach improviseerde daar een half uur over het koraal ‘Am Wasserflüssen Babylon’. Het verhaal gaat ook dat Bach van Reincken een thema op kreeg om over te improviseren, Dat was een Nederlands volkslied. Het Fuga thema van deze Fantasie en Fuga is daarvan afgeleid. Het is maar de vraag of de Fantasie en de Fuga bij elkaar horen. In veel manuscripten zijn ze afzonderlijk van elkaar overgeleverd. Ze passen door hun contrast wel goed bij elkaar. Tegenover de pathetische Fantasie staat de virtuoze fuga die van begin tot eind beweging uitstraalt en het thema in diverse toonsoorten laat horen.

Een groot contrast hiermee vormt de hierna volgende zetting van het koraal ‘Allein Gott in der Höh’ sei Ehr. Het is een zogenoemd ‘versierd koraal’ een vorm die zeer geliefd was in de Noord-Duitse orgelcultuur van de barok maar die ook de uit Midden Duitsland afkomstige Bach uitstekend beheerste. De solostem met al zijn melismen wordt begeleid door twee stemmen (alt en tenor) in de linkerhand en de bas in het pedaal. Bijzonder is dat de begeleidende stemmen niet slechts begeleidende akkoorden zijn, maar ieder voor zich zelfstandige stemmen vormen.

Robert Schumann en zijn vrouw, de pianiste Clara Wieck, huurden in 1843 een pedaalklavier dat onder hun vleugel kon worden geschoven. De bedoeling was dat ze thuis orgelwerken zouden kunnen instuderen, maar het resultaat was dat Schumann een aantal werken voor dit instrument schreef die ook op orgel uitvoerbaar zijn zoals de 6 Canons, op. 56, de 4 Skizzen op. 58 en de 6 Fuga’s over B-A-C-H op. 60 die alle in 1845/46 ontstonden.
In deze vier stukken is duidelijk de pianistiek van Schumann te herkennen, maar ook op orgel doen ze het zeer goed.

Vincenzo Petrali werd geboren in Crema en overleed in Bergamo. Hij was organist van de kathedraal in Cremona, de Basiliek Santa Maria Maggiore in Bergamo, muziekdirecteur van de kathedraal van Brescia en die van Crema et aan het eind van zijn carrière leraar aan het Lyceo Musicale van Pesaro (de geboortestad van Gioachino Rossini).
Petrali was een vertegenwoordiger van de Italiaanse theatrale-symfonische orgelstijl gebaseerd op de stijl van Rossini. In de tweede helft van de 19de eeuw onderging deze stijl invloeden uit Duitsland en Frankrijk en pas verdween met de opkomst van het Organo Celciliano..Maar tot die tijd waren de Italiaanse orgels van Serassi en Lingiardi naast het plenum voorzien van soloregisters (Registri di Concerto) en een batterij slagwerk met bekkens, grote trom en een klokkenspel, die allemaal door de organist zelf bediend konden worden. Bij de feestelijke Sonata finale moeten we deze ‘Banda militare’ er bij ons maar bij denken, maar het stuk geeft er duidelijk blijk van dat de scheiding tussen muziek voor de kerk en muziek voor het theater tot halverwege de 19de eeuw veel minder scherp was dan daarna.

Marco Enrico Bossi werd geboren in Sálo, een kleine provinciestad bij Brescia waar zijn vader Pietro organist was aan de kathedraal. Van hem zal hij wel zijn eerste orgellessen hebben ontvangen. Vervolgens ging hij naar het Liceo Musicale waar Polibio Fumagalli zijn orgelleraar was. Hijn maakte al vroeg internationale concerttournees die hem in contact brachten met io.m. César Franck, Alexandre Guilmant, Camille Saint-Saëns, Joseph Bonnet, Marcel Dupré, Charles M. Courboin en Karl Straube. Dankzij hem kwam ook de Italiaanse orgelmuziek onder de invloed van de symfonische Franse stijl hetgeen in de composities van Bossi te merken is. Zijn eigen stijl is wat behoudend en misschien ook wel oppervlakkig. We mogen daarbij niet vergeten dat hij te jong was voor de oudere generatie romantici en te oud voor de modernen zoals Dupré. Hora Gaudiosa, is een feestelijk stuk, misschien wat oppervlakkig, maar goed voor het instrument geschreven. Het is opgedragen aan de organist en componist Samuel Baldwiin uit New York.

Gegevens concert

Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. De hoofdingang bevindt zich tussen de torens aan het Bisschop Bottemanneplein.
Toegang: gratis, vrijwillige bijdrage. Kosten € 10-15,– per persoon. Donaties: zie donateurspagina

Sponsoren 2025

Programma

Organist

Thorsten Maus werd geboren in Essen in 1972) en studeerde katholieke kerkmuziek aan de Folkwang Universiteit in Essen (orgel: Gisbert Schneider, koordirectie/directie: Guido Knüsel, David de Villiers). Dit werd gevolgd door postdoctorale orgelstudies aan de muziekuniversiteit van Stuttgart (Ludger Lohmann). Later maakte hij van de gelegenheid gebruik om orgelimprovisatie te studeren aan de muziekuniversiteit van Detmold (Tomasz Adam Nowak). Belangrijke muzikale impulsen door privélessen orkestdirectie in Keulen (Michael Luig) en privéstudie improvisatie bij Jos van der Kooy in Amsterdam. Diverse seminars en (master)cursussen hebben zijn interpretatie beïnvloed (Bernard Bartelink, Jon Laukvik, Loic Maillé, Tomasz Adam Nowak, Pierre Pincemaille, Heino Schubert, Altenberger Orgelakademie e.a.). In juli 2005 was Th. Maus finalist op het internationale improvisatieconcours in St. Albans (UK).

Toelichting op het programma

Het programma richt zich op de thema’s opstanding, Hemelvaart en Pinksteren. Marcel Dupré besluit zijn Symphonie Passion op. 23 met de “Opstanding”. Het thema van Thomas van Aquino’s “Adoro te devote” ontwikkelt zich vanuit de stilte aan het begin met een melodie uit de 17e/18e eeuw. Het stuk is gebaseerd op een constante innerlijke rusteloosheid van begin tot eind. Vanuit de zachte piano komt de paaspracht steeds meer naar voren en stijgt langzaam op, herhaaldelijk verstoord door harde klanken – de Passie op weg naar Pasen. Stralende pracht aan het einde.

Olivier Messiaen creëerde vier gevarieerde sfeerbeelden in zijn cyclus “De Hemelvaart”. Het werk was oorspronkelijk gecomponeerd voor symfonieorkest, maar Messiaen maakte later een versie voor orgel. Dit derde deel is heel anders in de orgelversie: als een vrije toccata schildert de muzikale mysticus Messiaen “uitbarstingen van vreugde van een ziel in het aangezicht van de glorie van Christus, die haar eigen is.” De paasfestiviteiten worden afgesloten met het Pinksterfeest.

Thorsten Maus improviseert hiervoor in vrije vorm op de hymne “Veni, Creator Spiritus”.

Twee zeer bekende werken van Sergei Rachmaninoff openen het concert: zijn bekende “Prélude in cis minor”, waarschijnlijk een van de meest uitgevoerde pianowerken. Niet minder populair is zijn “Vocalise” voor sopraan solo. Beide stukken tonen hun geheel eigen karakter in kleurrijke orgeltranscripties.

Frank Bridge was violist, dirigent en componist in Groot-Brittannië. Hij liet een aantal werken na, weinig voor orgel – kleine karakterstukken met prachtige melodieën en een kenmerkende toonspraak. Bridge is een van de belangrijkste componisten in zijn thuisland.

Johann Sebastian Bach creëerde met zijn “Italiaans Concerto” een driedelig werk voor klavecimbel met twee manualen. In tegenstelling tot andere concerto’s heeft het origineel geen orkestbegeleiding. Het wordt beschouwd als het resultaat van jarenlange studie van Bachs Italiaanse barokmuziek. De bewerking voor orgel is gebaseerd op de pianoversie en bevat geen tonale veranderingen. Het pedaal is zorgvuldig toegevoegd waar het het orgel op de juiste manier verrijkt. Thorsten Maus 2025

Gegevens concert

Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. De hoofdingang bevindt zich tussen de torens aan het Bisschop Bottemanneplein. Tot de zomer van 2025 is de hoofdingang niet toegankelijk en wordt gebruik gemaakt van de tijdelijke ingang aan de Jos Cuypersstraat (tegenover nr. 30).
Toegang: gratis, vrijwillige bijdrage. Kosten € 10-15,– per persoon. Donaties: zie donateurspagina

Sponsoren 2025

Programma

Organist

Petra Veenswijk studeerde orgel- en klavecimbel aan het Rotterdams conservatorium. Zij behaalde het diploma uitvoerend musicus orgel in 1989 bij André Verwoerd, en Bernard Winsemius, en docerend musicus klavecimbel in 1990 bij David Collyer. In 1985 won zij het Nationaal Orgelconcours te Leiden in de categorie “muziek van de twintigste eeuw”. In 1990 behaalde zij de derde prijs en de publieksprijs op het Internationaal Rijnstreek Orgelconcours te Nijmegen. Met een beurs van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap volgde zij na haar diplomering een jaar lang interpretatielessen bij Daniël Roth te Parijs. Petra vervolgde haar studie in Parijs aan het “Conservatoire National de Région” te Parijs bij Marie- Louise Jaquet- Langlais en Jean Langlais. Deze studie bekroonde zij met de “Prix d’Excellence” (1991). Zij behoort tot de laatste leerlingen van Jean Langlais. In de jaren 1989- 1991 volgde zij diverse interpretatie- cursussen aan de Schola Cantorum.

Als Internationaal concertorganist geeft zij jaarlijks een groot aantal concerten in binnen- en buitenland. Haar repertoire omvat het gehele orgeloeuvre van oude tot en met de hedendaagse orgelliteratuur, met een speciale voorkeur voor het Frans symfonisch repertoire. Petra is een regelmatig gevraagd jurylid van orgelconcoursen. In 2010 zat zij in de adviescommissie van de Stichting Jan Pieterszoon Sweelinckprijs die een oeuvreprijs toekent, in 2014 zat zij in de jury van de Sweelinck-Mullerprijs en in 2016 in de jury van het Internationaal Ambitus jeugd orgelconcours. In 2022 was zij jurylid van het Internationale César Franck orgelconcours te Haarlem. Zij geeft lezingen en workshops vooral over Frans romantische orgelmuziek en de muziek van Jean Langlais. Regelmatig verzorgde zij orgelbespelingen voor de radio. In 2021 werd door NPO 4- radio een podcast met haar opgenomen voor de rubriek, “Alle registers open” en in 2022 was zij te horen op NPO 4, “de Pijplijn”. In 2024 viel zij in de prijzen naar aanleiding van een orgelconcert in Kortrijk (B). Haar spel werd vele malen vastgelegd op CD met het accent op het Frans symfonisch orgelrepertoire.

Sinds 1987 is zij als organist verbonden aan de Maria van Jessekerk te Delft en vanaf 1994 combineert zij de functie van organist/ dirigent. Ook is zij verantwoordelijk voor de internationale orgelserie op het historische Maarschalkerweerd- orgel (1893) van de Maria van Jessekerk te Delft. In 1996 werd zij onderscheiden met de zilveren medaille van de Societé Academique “Arts- Sciènces Lettres” te Parijs.

In april 2018 werd aan haar de onderscheiding “Ridder in de Orde van Oranje-Nassau” uitgereikt.

Zie ook de website; www.veenswijkorgel.nl

Toelichting op het programma

Charles Marie Widor (1844–1937) was één van de eerste componisten die een orgelsymfonie componeerde, zo ontwikkelde hij zich als één van de belangrijkste pijlers van de Franse orgelromantiek. Het woord “symphonie” verwijst hier niet naar een orkestwerk, maar naar een grootschalige, symfonische behandeling van het orgel, waarbij het instrument als orkest wordt gebruikt. Inspiratiebron voor zijn 10 orgel symfonieën vormt het grote Cavaillé-Coll orgel in de Parijse St. Sulpice, waar hij in 1870 organist werd.

De 7e symfonie ontstond rond 1887 en behoort tot zijn “tweede reeks” van drie monumentale symfonieën (nr. 5–7). Met deze tweede reeks van symfonieën toont Widor zijn meesterschap van verfijning van contapunt techniek, terwijl het hele klankspectrum van het orgel benut wordt. Waar de 5e en 6e symfonie vaak strenger en meer dramatisch zijn, heeft de 7e symfonie een meer afwisselend, soms zelfs speels karakter. Toch behoudt Widor steeds zijn orkestrale benadering van het orgel: grote klankblokken, contrasterende kleuren, en een duidelijke symfonische structuur.

Opbouw (zes delen)

1. Moderato – krachtig openingsdeel in sonatevorm, dramatisch en plechtig. Het gebruikte thematische materiaal keert later in de hele symfonie terug.
2. Choral – een breed gedragen koraalachtige beweging, doet denken aan de lutherse koraaltraditie, maar gehuld in Frans romantische kleuren.
3. Andante -Allegretto; licht van karakter met vloeiende melodielijnen, het heeft een pastoraal karakter.
4. Allegro ma non troppo – Dit energieke deel met zijn pianistiek karakter is duidelijk geïnspireerd op de composities van Chopin en Schumann
5. Lento- één van de meest expressieve momenten in de orgelsymfonie. Donkere, bijna mystieke harmonieën tonen Widor in zijn meest introspectieve gemoed. 
6. Finale – virtuoos en briljant slotdeel, met majestueuze akkoorden en een triomfantelijk karakter.

“Stunde der Weihe, Op. 132 nr. 4” van Marco Enrico Bossi (1861-1925):

Bossi’ werd op twintigjarige leeftijd organist van de kathedraal van Como.Van 1890 tot 1895 was hij conservatoriumleraar te Napels. Daarna volgden directeurschappen van de conservatoria van Venetië, Bologna en Rome Hij stierf op de terugreis van zijn concerten in de V.S. tijdens de bootreis. Dit jaar wordt hij herdacht.

Bossi’s orgelstijl combineert romantische expressie met dramatiek en technische virtuositeit. Hij schreef graag in lyrische, vaak religieus getinte vormen. Deze compositie maakt deel uit van de cyclus “5 Pieces in free style, Opus. 132”, gepubliceerd rond het begin van de 20e eeuw. 
Stunde der Weihe betekent letterlijk “uur van wijding” of toewijding. Vaak wordt het stuk aangeduid met de ondertitel “Hora mystica” (Latijn voor “mystiek uur”). De compositie kenmerkt zich door een plechtige, mysterieuze atmosfeer, waarin contemplatie, spiritualiteit en serene schoonheid centraal staan.

Poem of Happiness- Jean Langlais(1907-1991)

Jean Langlais () was een blinde Franse componist en organist die vanaf 1945 werkzaam was als organist aan de Parijse Ste. Clotilde. Naast een bekend internationaal concertorganist en improvisator was hij ook een groot pedagoog; Petra Veenswijk behoort tot zijn laatste leerlingen. Hij is bekend om zijn expressieve stijl, de rijke harmonieën, de modaliteit, de mystieke sfeer en de folklore invloeden.

De serie “Poem of…..”, bestaat uit 3 Poems en lijkt een meditatieve, contemplatieve gedachtegang te ontwikkelen: van Life(leven dl.1) via Peace(vrede, dl. 2) naar Happiness (geluk).

Elk stuk reflecteert op een specifiek aspect van het menselijk bestaan. Happiness (1966) roept een sfeer op van uitbundig geluk gecombineerd met lyrische expressie.

Gegevens concert

Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. Ingang aan het Bisschop Bottemanneplein
Toegang: gratis, vrijwillige bijdrage. Kosten € 10-15,– per persoon. Donaties: zie donateurspagina

Sponsoren 2025

Programma

Organist

Tjeerd van der Ploeg (1958) studeerde orgel bij Piet Post, Jan Jongepier en Jacques van Oortmerssen. In 1985 behaalde hij het einddiploma solospel aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Reeds eerder behaalde hij diploma’s koordicektie, kerkmuziek en een aantekening voor improvisatie.

Meer informatie over Tjeerd van der Ploeg.

Toelichting op het programma

Camille Saint-Saëns was een van de belangrijkste componisten uit de 19^e eeuw. Hij werd door Franz Liszt, die Saint-Saëns had horen spelen in de Parijse Madeleine, ook nog eens bestempeld als de grootste organist van zijn tijd. Charles-Marie Widor vond dat zijn improvisaties op hetzelfde niveau stonden als zijn composities en Louis Vierne had grote waardering voor, met name, de Six Préludes et Fugues waarvan vanmiddag de laatste uit de reeks wordt uitgevoerd. Vierne vond dat deze stukken op het repertoire van iedere organist thuishoren vanwege de superbe stijl en de hoge eisen die aan de uitvoering ervan gesteld worden. Een zekere humor was Saint-Saëns niet vreemd.

Zo zei hij dat hij muziek schreef zoals een appelboom appels voortbrengt. Zijn muziek zelf kwalificeerde hij als aangenaam harmonisch lawaai. Hij hield niet van de winterkou en hield ieder jaar vakantie in Noord-Afrika. En ook ieder jaar stuurde Saint-Saëns, die ongetrouwd was, een ansichtkaart aan zijn hond om zijn thuiskomst te melden…

Eugène Gigout, dit jaar honderd jaar geleden overleden, erfde de klassieke stijl van zijn leermeester aan de kerkmuziekopleiding École Niedermeyer, Saint-Saëns. Deze stijl kenmerkt zich niet alleen door een groot gevoel voor melodie en contrapunt maar geeft ook blijk van een modale kleuring van veel van zijn orgelwerken.  

Van Gigout heeft slechts een klein aantal orgelstukken een zekere populariteit verworven, waaronder de Toccata en het Grand Choeur dialogué. Gigouts Scherzo behoort zelfs tot de topstukken in de Franse orgelliteratuur. Maar er is veel meer werk van hem dat bekendheid verdient. De Méditation (sur les jeux de Fonds) werd in 1895 gepubliceerd in Londen door Laudy & co.. Het rijke grondtonenpalet van het in 1868 gebouwde orgel in de Parijse St. Augustin (door Charles Barker et Albert Peschard), de kerk waarvan Gigout vanaf 1863 tot zijn dood organist was, zal hem geïnspireerd hebben tot het schrijven van dit werk. Het is opmerkelijk dat Gigout in 1911, op 67- jarige leeftijd, werd aangesteld als orgeldocent van het Parijse conservatorium als opvolger Alexandre Guilmant. Dit tot grote teleurstelling van Louis Vierne, die jarenlang de suppleant was, eerst onder Widor en vervolgens onder Guilmant. Gabriel Fauré, oude schoolkameraad van Gigout, was de toenmalige directeur van het Conservatoire. En zo kwam deze benoeming tot stand…  

Op dit moment wordt een nieuwe editie voorbereid (onder redactie van Gerard Brooks) van de complete orgelwerken van Gigout bij de Engelse uitgever Lyrebird-Music.

Michel Boulnois, geboren in 1907, was 11 jaar oud toen zijn vader, de componist en organist Joseph Boulnois, in 1918 overleed aan de gevolgen van de Spaanse griep. Hij werd slechts 34 jaar oud en het lijkt wel als of zijn zoon Michel de door hem gemiste levensjaren erbij kreeg. Michel Boulnois werd maar liefst 101 jaar oud! En desondanks bleef hij een grote onbekende in de Parijse orgelscène.

Komend uit een familie van musici kreeg Michel Boulnois zijn opleiding aan het Parijse conservatorium waar hij les kreeg van onder meer Noël Gallon, André Bloch en Henri Büsser (die ook 101 jaar oud werd!). De orgelstudie bij Marcel Dupré werd in 1937 afgesloten met het behalen van een Premier Prix. Ook kreeg Boulnois nog les van Nadia Boulanger.

Naast een organistschap aan de St. Philippe du Roule in Parijs (vanaf 1937 tot 1990) was Boulnois werkzaam als inspecteur van het muziekonderwijs in de Franse hoofdstad. 

Het componeren van symfonieën voor orgel raakte, nadat Charles-Marie Widor en Louis Vierne hun grote Symphonies pour Orgue geschreven hadden, uit de mode.

In de jaren 40 van de twintigste eeuw waren het Jean Langlais, André Fleury en Michel Boulnois die hun krachten nog wijdden aan dit genre. Iets eerder, in 1937 schreef de jong gestorven Joseph Gilles nog een kapitale Symphonie.

In het openingsdeel van Boulnois’ Symphonie, Allegro marcato-moderato, horen we na een scherp ritmisch geprofileerde thematiek een statisch voorgedragen melodie, begeleid door een carillonmotief.

Het kleurenpalet van het tweede deel, Sarabande, staat stilistisch dicht bij het werk van Jehan Alain of zelfs een vroege Olivier Messiaen. In het Scherzo wordt de levendige thematiek afgewisseld met zangrijke momenten. Het slotdeel, Toccata, is een perpetuum mobile geheel volgens Frans concept. 

Gegevens concert

Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. De hoofdingang bevindt zich tussen de torens aan het Bisschop Bottemanneplein. Tot de zomer van 2025 is de hoofdingang niet toegankelijk en wordt gebruik gemaakt van de tijdelijke ingang aan de Jos Cuypersstraat (tegenover nr. 30).
Toegang: gratis, vrijwillige bijdrage. Kosten € 10-15,– per persoon. Donaties: zie donateurspagina

Sponsoren 2025

Tijdens de Hoogmis van 1 december 2024 zal in de kathedrale basiliek St.-Bavo worden gevierd dat Ton van Eck precies 25 jaar titulair organist van de Bavo kathedraal zal zijn.