| Aanvang: | 2026-04-17 20:15:00 u. |
| Einde: | 2026-04-17 21:15:00 u. |
Tijdens dit concert zal elk jurylid van het Internationaal César Franck Concours 2026 tenminste een orgelwerk uit de late 20ste of de 21ste eeuw uitvoeren waaruit blijkt hoe de door Franck gevestigde traditie tot op heden doorwerkt.
Programma
| Marcel Verheggen | |
| Hendrik Andriessen (1892-1981) | Sonate ‘Da pacem, Domine’ (1913) – Grave e serioso – Adagio – Allegro |
| Ignace Michiels | |
| Edgar Tinel (1854-1912) | Allegro con moto (uit Sonata, opus 29) |
| Maurice Duruflé (1902-1986) | Prélude et Fugue sur le nom d’Alain |
| Fernando Germani (1906-1998) | Toccata, opus 12 |
| Vincent Dubois | |
| César Franck (1822-1890) | Deuxième Choral |
| Olivier Messiaen (1908-1992) | ‘Transports de Joie’ uit ‘L’Ascension’ |
Jury
- Vincent Dubois (Frankrijk), titulair-organist van de Notre-Dame in Parijs en orgeldocent aan de Musikhochschule in Saarbrücken
- Ignace Michiels (België), titulair-organist van de de St.-Salvatorkathedraal orgel in Brugge en orgeldocent aan het Conservatorium in Gent
- Marcel Verheggen (Maastricht, Nederland), titulair-organist van de St.-Servaasbasiliek te Maastricht en hoofdvakleraar orgel aan het conservatorium aldaar.
Toelichting
Marcel Verheggen vertolkt de in 2021, dankzij de inspanningen van Jort Fokkens herontdekte, in 1913 geschreven driedelige sonate van de 21-jarige Hendrik Andriessen. Het handschrift daarvan was door de vroegere Haarlemse stadsorganist Louis Robert meegenomen bij zijn emigratie naar de Verenigde Staten. Andriessen liet zich in zijn orgelwerken inspireren door César Franck, vooral in zijn vier koralen. Ook gaf hij lezingen over diens werk en schreef een boekje over Franck.
Ignace Michiels vervolgt het concert met het eerste deel van de orgelsonate van zijn landgenoot Edgar Tinel die deze compositie opdroeg aan zijn oud-orgelleraar aan het Brusselse Koninklijk Conservatorium, Alphonse Mailly. Het is een kloek stuk muziek geschreven in sonatevorm. Helaas maken de orgelwerken slechts een klein deel uit van Tineis oeuvre. Het accent daarvan lag op vocale muziek.
Vervolgens speelt Ignace Michiels de Prélude et Fugue die in 1942 Maurice Duruflé schreef als een eerbetoon aan zijn in juni 1940 gesneuvelde, negen jaar jongere tijdgenoot Jehan Alain. Daarin verweeft hij het thema van de Litanies van de jong gestorven componist in zijn eigen compositie. De Prélude kent een ragfijn stemmenspel waarin modaliteit en chromatiek elkaar afwisselen. De Fuga begint met een lyrische, rustige en wiegende variant van het motief van de Prélude maar gaat in de loop over in een passage in sextolen die steeds balanceren tussen een verdeling in 3 x 2 en 2 x 3 noten om aan het slot te voeren via een crescendo en accelerando naar een grote climax te voeren. Een meesterwerk! Ignace Michiels besluit zijn bijdrage aan dit concert met de Toccata op 12, het enige orgelwerk dat van Fernando Germani tot ons is gekomen. Germani was gedurende vele decennia de meest vooraanstaande Italiaanse organist en vanaf 1934 orgelleraar aan de Accademia Santa Caecilia in Rome en vanaf 1948 organist van de Sint-Pieter in Rome. Zijn virtuositeit komt goed tot zijn recht in deze wervelende Toccata.
Vincent Dubois speelt Francks tweede Choral dat hij enkele maanden voor zijn dood schreef. Het stuk begint als een passacaglia waarbij het thema in het verloop ook in de sopraan te beluisteren is. Na een eerste hoogtepunt volgt een tweede koraalthema waarna een tussenspel klinkt dat uitmondt in een teer klinkende koraalmelodie op de Vox humana. Na een recitatief keert het eerste thema terug maar nu als een fuga met begeleiding van een contrapunt in achtste noten met modulaties. Ook het tweede koraalthema keert terug waarna het contrapuntmotief de inzet vormt van de geleidelijke opbouw naar het slot en voert naar het passacaglia-thema dat juichend in de sopraan klinkt. Maar dat is nog niet het eind van het stuk, want een groot decrescendo binnen een paar maten voert naar het tere derde koraalthema waarmee deze monumentale compositie besluit.
Het concert eindigt met een compositie van Olivier Messiaen. De vertaling van de volledige titel luidt: De extase van vreugde van een ziel bij het aanschouwen van de heerlijkheid van Christus, die ook haar eigen heerlijkheid is. Het is het derde deel van de cyclus l’Ascension (De Hemelvaart). Het werk is een uitbundige jubelzang over de Verrijzenis en de Hemelvaart van Christus die Messiaen beschouwde als een voorspel voor onze intrede in de hemel.
Gegevens concert
Locatie: Kathedrale Basiliek St.-Bavo, Haarlem, Leidsevaart 146, 2014 HE Haarlem. De hoofdingang bevindt zich tussen de torens aan het Bisschop Bottemanneplein.
Toegang: Vrijwillige bijdrage bij de uitgang. Richtbedrag € 10,- à € 15,-. Donaties: zie donateurspagina